شهر آینده |
|
| PersianBlog | Free Templates | Blogs List | |
اردي بهشت نزديك است...
اردي بهشت نزديك است...
سلام
اينها را براي اعلام ارادتم به اردي بهشت مي نويسم. اردي بهشت سالهاي هنوز و هميشه كه به دلايلي نامعلوم يگانه، زيبا و ماندني ترين ماه اين سالهاي زندگي شده... كسي چه ميدونه انگار كه به قول روباه قصه شازده كوچولو كسي،چيزي از این ماه توي اين ماه منو اهلي كرده باشه يا كسي، چيزي رو اهلي كرده باشم...! و اينم چيز خوبيه كه رسم و رسوم زندگي توي اردي بهشت رو با بقيه ماهها فرق كنه، گفت وگو نداره! و بخاطر همه اين اتفاقات فوق العاده شايد نشه چيزي گفت و نوشت.
ولي حالا براي اردي بهشتي كه با آغاز هفته شروع مي شود و روز بزرگداشت سعدي معلم اخلاق و شاعر عاشقانه هايي لطيف و ملموس و سالگرد مرگ سهراب شاعر آب و روشني است غزلي از سعدي مي نويسم و شعري از بهروز ياسمي براي اردي بهشت همين!
و فراموش ناشدني از بهروز ياسمي:
اردي بهشت نزديك است
سالگرد سبز آن ستاره سرخ
كه در خواب رؤياهاي من نطفه بست و
در شب باشكوه چشمان تو زاد.
يادت مي آيد چقدر شبيه شكل هم بودند
شعرهاي من و چشمان تو
آنقدر كه طيران واژه ها از لب بام لب هاي لال من
با بال بال پلك هاي نرم تو
پرواز پروانه ها را در باغ تداعي مي كرد
يادت مي آيد تو به من گفتي :
واقعاً شعرت شنيدن دارد
و من به تو گفتم :
نه آنقدر كه چشم تو ديدن دارد
و هر دو بر اين قافيه خنديديم.
اينك اردي بهشت نزديك است
به زاد روز آن ترانه سبز
برايم پيراهني بفرست
به رنگ دقايق بي قرار ، در حوالي ساعت پنج عصر
به سادگي سه شنبه اي از اردي بهشت سبز سال پيش
و به بوي كوچه اي گنگ و گيج از دود عود و ازعطر نسيم
بعد از آني كه در خيال خويش
از ميان آن گذشته باشي .
اردي بهشت نزديك است...
دزديده در شمايل خوب تو بنگريم
شوق است در جدايي و جور است در نظر
هم جور بـــه كه طاقت شــوقت نيــاوريـــم
روي ار به روي ما نكني، حكم از آن توست
بـــاز آ كه روي در قـــدمـــانــت بگستـــريم
ما را سري است با تو كه گر خلق روزگار
دشمن شوند و سر برود هم بر آن سريم
گفتي ز خاك بيشترند اهل عشق من
از خاك بيشتر نه، كه از خاك كمتريم
ما با توييم و با تو نه ايم، اينت بوالعجب
در حلقه ايم با تو و چون حلقه بـــر دريم
نه بوي مهر مي شنويم از تو، اي عجب
نــه روي آن كه مهــر دگــر كــس بپـــروريم
از دشمنـان بــرنــد شـــكايت بـــه دوستـــان
چون دوست دشمن است شكايت كجا بـريم
ما خــود نمي رويم دوان از قفــاي كس
آن مي برد كه ما به كمند وي اندريم
سعدي تو كيستي؟ كه در اين حلقه كمند
چندان فتاده اند كه مــا صيـــد لاغــريــــم
| لینک | شنبه ۱ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - شهر آینده |
دلشوره هاي زمستان...
دلشوره هاي زمستان...
حسرت...
پاييز رفت.
يلدا گذشت.
و مسيح متولد شد.
ابراهيم اسماعيل را به قربانگاه برد.
محمد دست علي را از ابتداي زلال چشمه غدير تا پاكي انتهاي آسمان بالا برد.
و انسان هنوز در حسرت بهشت
از افسوس چيدن يك سيب به دست آدم و حوا...
سيب و اسماعيل...
چه ارتفاع بلندي است
اختلاف ميان
ابراهيم و هاجر
تا آدم و حوا
از گذشتن از اسماعيل
تا نگذشتن از يك سيب
حجم شكوهمند اين ارتفاع را چه پر كرده است...!؟
وداع با پاييز...
حوصله ات سر رفت از رنگارنگي روزگار...
از اين همه سبز و زرد و سرخ
از استواري بي هوده يك برگ
تا كسي طعم اتفاق ساده مرگ را در آن سوي پنجره نچشد.
رفتي تا همه چيز سفيد شود
... رنگ پاكي
... رنگ مرگ شود
مرا ببخش اگر اتفاق پاك چشم هاي تو را پشت اين شيشه هاي بخار گرفته نديدم.
حيف، من گريه هاي زردت پاي درختها را ديدم و اشك روشنت بر سر درختها نديدم.
ببخش مرا اگر زمزمه عاشقانه تو را در خش خش استواري پاهاي يك مرد نشنيدم.
مرا ببخش اگر كوتاهي اين روزها نگذاشت صبح را...
...
به سلامت...!
شايد يك صبح در بزم خورشيد پيمانه بهار را به سلامتي هم سركشيديم!
| لینک | سهشنبه ۱٩ دی ،۱۳۸٥ - شهر آینده |
جغرافيای شهر آينده...
جغرافياي شهر آينده...
سياست...
ما در كجاي جغرافياي ايرانيم...؟
اگه اشتباه نكنم با رسيدن دي ماه امسال 4 سال از الحاق طبس به يزد ميگذره ولي زياد و كم هنوز بازار شايعات برگشت طبس به خراسان (رضوي يا جنوبي) گرمه و هر روز حرفي و حديثي و اين روزها با افزايش احتمال سفر آقاي رييس جمهور به استان يزد در هفته جاري انگار بيشتر!!!
و حداقل آسيب اين شايعات ترديد مديران استان و مهمتر از اون!!! سوال بي جواب هر روزه همكاران يزدي كه:
طبس رفت خراسان؟ چِقّه خَشَه...!
خودمان را زياد درگير مرزهاي جغرافيايي نكنيم،بيشتر به فكر طبس باشيم مخصوصا اونايي دستشون ميرسه (هم به دهنشون هم به بالا بالاها!).
خلاصه سهم ما توي همه چيز استان يزد خيلي بيشتر حرفاست!
هنر...
تهديد
ترانه شاهكار بينش پژوه با عنوان تهديد رو كه شنيدم ياد نوشته وحيد اسماعيلي توي آواي كوير افتادم كه انتقادي به حال و هواي شعر و موسیقی عشقاي امروزي بود.
البته سوابق دكتر بينش پژوه در اين نوع كارها پيشتر و بيشتر از اين حرفهاست همون مثالي كه وحيد هم زده بود
خيال نكن نباشي بدون تو مي ميرم
گفته بودم عاشقم
خوب حرفمو پس ميگيرم. هم شعر شاهكار بينش پژوه بود
تازه اين بار شاهكار اسم آلبوم رو هم گذاشته ادبياتي ديگر-تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل-
خلاصه اگه دل پري از دست كسي داريد بد نيست اين يكي رو هم گوش بديد!!!
ولي قبل و بعدش حتما "با ستاره ها" آلبوم جديد همايون شجريان مجموعه اي از 8 تصنيف با كلام شاعران امروز رو حتما گوش بديد.
كسي چه ميدونه شايد بي خيال تهديد شاهكار شديد...
پيشنهاد 2: فيلم دلشدگان علي حاتمي رو ببينيد-13آذر سالروز درگذشت علي حاتميه- و آواز دلشدگان را با صداي استاد شجريان گوش بديد.
زندگي...
مديريت كيفيت در زندگي
هفته پيش مميزي ايزو داشتيم. چند وقتي هم هست كه درگير تهيه فرايند اجرايي نت هستم.16 ساعت هم كه دوره تحول اداري و هفت تا برنامه برا تحول نظام اداري كشور... و
خلاصه چند روي هست كه به اين فكر ميكنم كه ميشه سيستم ايزو رو تو زندگي هم پياده كرد؟
واسه همين برا شروع دنبال تعيين خطي مشي كيفيت و چند تا هدف كيفي S.M.A.R.T هستم.
فكر كنم چيز بدي نباشه حداقل از تجربه استقرار نظام آراستگي 5S كه تا حالا بد نديدم.
يه وقتايي هم مي گم بابا بيخيال اين همه قيد و بند تو زندگي!!!
راستي دعا كنيد عدم انطباق نخورم اصلا حوصله گَف و گُف! ندارم.
طبيعت...
برف...
ديروز هواي يزد برفي بود،اين اولين بار بود كه توي يزد بارش برف رو ميديدم. روز قشنگي بود...
و معنويت...
سكوت از نيكوس كازانتزاكيس
عمل مقدس ترين شكل غايي نظر است.
هنگامي كه اين جرقه از نسلي به نسلي ديگر مي جهد، نبايد نظاره گري منفعل بود؛ بايد جستي زد و همراه آن سوخت!
عمل بزرگترين دروازه رستگاري است. تنها مي تواند به پرسشهاي قلب پاسخ بگويد. عمل، در ميان هزار توي پيچيدگي هاي ذهن، كوتاهترين راه را مي يابد. نه نمي يابد راه خود را مي آفريند، به چپ و راست مي پيچد و از ميان مقاومتهاي منطق و ماده، راه خود را باز مي كند.
چرا مي كوشي تا در پس رخدادها ردي از آن نامشهود بيابي؟ غرض از تمامي سلوك خشن و شهوي تو در ميان جسم، نژاد، گياهان و حيوانات چه بوده است؟
...براي اينكه به نقطه اي برسي كه از آن آغاز كرده اي- نقطه بي دوام، مرتعش و رازآلود هستي ات. با نگاهي تازه، گوشهايي تازه، حس چشايي تازه، حس بويايي تازه، حس لامسه تازه، مغزي تازه.
وظيفه عميق انساني ما تفسير و افكندن پرتوي تازه بر آهنگ گامهاي خداوند نيست، بلكه تنظيم آهنگ زندگي ناپايدار و كوچكمان با گامهاي اوست.
تنها بدين سان، ما موجودات ميرا موفق مي شويم تا به چيزي ناميرا واصل شويم، زيرا در اين صورت با كسي كه ناميراست تشريك مساعي مي كنيم.
تنها بدين سان، مي تولنيم بر گناه ناپايدار، دغدغه مسايل جزيي و تنگناي ذهنمان غلبه كنيم؛ تنها بدين طريق مي توانيم ماده خاكي را، كه براي شكل دادن در دست ماست، از بردگي به آزادي استحاله بخشيم.
...ما برترين چرخه قدرتهاي مارپيچي بالارونده را ديده ايم. ما اين چرخه را خدا ناميده ايم. ما مي توانستيم هر نامي كه دوست داريم بر اين چرخه بگذاريم: مغاك، راز، تاريكي مطلق، نور مطلق، ماده، روح، اميدغايي، ياس غايي، سكوت
اما آن را خدا ناميده ايم، زيرا اين نام است كه به دلايل ازلي مي تواند دل ما را بلرزاند. و اين احساس ژرف احساسي گريزناپذير است، اگر بخواهيم با ذاتي كه وراي منطق است روياروي، ديدار كنيم...
يا حق...
| لینک | دوشنبه ۱۳ آذر ،۱۳۸٥ - شهر آینده |
بهشت ايرانی
بهشت ایرانی
از جمعه هفته پيش تا اواسط اين هفته شيراز بودم براي كارگاه آموزشي بهره برداري از خطوط لوله GRP و بازديد از كارخانه فراسان توليد كننده همين نوع لوله ها و بازديد از سايت اجراي خط انتقال آب...
شيراز رو براي اولين بار بود كه مي رفتم.
نمي دونم چرا ولي هر بار كه اسم شيراز مياد من بعد حافظ ياد خانواده آقاي هاشمي و ماجراي انتقالي آقاي هاشمي از اداره پست شهر كازرون به نيشابور مي افتم شرح سفر از زبان اگر فراموش نكرده باشم مريم دختر آقاي هاشمي.
تصميم گرفته بودم همه اون جاهايي كه مريم گفته بود ببينم نه كه كارخونه لوله و كارگاه دودر!
نه تهش مي خواستم بشه هم فال و هم تماشا!!!
و الكي الكي راستش اين سفر و اين هفته شد يكي از به يادماندني ترين روزهاي زندگي پر از شادماني هاي كوچك و بزرگ و كودكانه...
آنهم به مدد كارخانه فراسان و رفقاي بامرام شيرازي كه نه جهرمي! و ...
هر چند در عكس ها نه ذوقي هست و نه كيفيتي كه دليل اولي منم و دومي دوربين موبايل ولي حس كردم جايي شبيه بهشت ايراني توي شهر آينده خاليه.
اولين جايي كه بلافاصله بعد رسيدن عزم رفتن كردم آرامگاه حافظ بود شلوغ بود و همه جور آدمي اونجا بودن -برخلاف آرامگاه سعدي- فضاي جالبي داشت جايي براي زمزمه غزلهاي حافظ، گرفتن يك فال و كمي دورتر پيدا كردن جايي براي خلوت و خواستن همتي بزرگ از حافظ كه:
بر سر تربت ما چون گذري همت خواه كه زيارتگه رندان جهان خواهد شد
آرامگاه احمد بن موسي(ع) شاهچراغ:
تخت جمشيد هنوز،
نفس خاطره هايش گرم است
و ستونهاي بلند
دستشان سوي خداست.
(دكتر منصور رستگار فسايي)
اما سعدي دنيا ديده و دنيا گشته و نظم تثر زيبايي كه بر اطراف آرامگاهش نقش بسته بود:
به جهان خرم ار آنم كه جهان خرم ازوست عاشقم بر همه عالم كه همه عالم ازوست
به غنيمت شمر اي دوست دم عيسي صبح تا دل مرده مگر زنده مني كاين دم ازوست
وسط حياط آرامگاه سعدي فضايي دلنشينيه كه شيرازي ها بهش حوض ماهي ميگن و معتقدن اين حوض با دستاي نازنين سعدي ساخته شده معتقدن ماهي هاش مقدسن و كسي حق نداره اونا رو صيد كنه. كلي هم آداب و رسوم واسه همين حوض و آب و ماهي هاش دارن. مثلا تا چند سال پيش چهل روز بعد عيد نوروز جمع مي شدن و اينجا آش نذري مي پختند و از صبح تا شب شادي مي كردن يا يكي ديگه اينكه معتقدن بخت دختر و پسر جوان با دست زدن يا شستشو در اين آب باز مي شه؛ اين يكيش خيلي حيف شد دير فهميدم!!!
باغ ارم زيباترين بوستان شيراز
درختان و گلهاي بيشمار باغ در زير سايه سرو سيمين قد جلوه و شكوهي خاص به اين باغ داده.
عکسای باغ دلگشا و آرامگاه خواجوی کرمانی و دروازه قرآن هم که چندان خوب در نیومده بود!
حيف كه عمر اين سفر كوتاه و بود و نشد باغ عفيف آباد و جهان نما و ارگ كريم خاني و نارنجستان قوام و مسجد جامع عتيق و بازار وكيل و.... ببينم. برميگشتم به خودم گفتم راستي راستي هم حافظ قرن هشتم حق داشت گلايه كنه كه:
دلم از وحشت زندان سكندر بگرفت...
و آخر كار هم غزلي از سعدي:
هر شب انديشه ديگر كنم و راي دگر كه من از دست تو فردا برم جاي دگر
بامدادان كه برون مي نهم از منزل پاي حسن عهدم نگذارد كه نهم پاي دگر
هر كسي را سر چيزي و تمناي كسي است ما به غير از تو نداريم تمناي دگر
زانكه هرگز به جمال تو در آيينه وهم متصور نشود صورت و بالاي دگر
وامقي بود كه ديوانه عذرايي بود منم امروز و تويي وامق و عذراي دگر
تنت درست و دلت شاد و خاطرت خوش باد.
آهان ببخشيد داشت يادم ميرفت شادي كودكانه اين هفته همين امشب اتفاق افتاد: بودن توي يه جشن در كنار عموپورنگ و بچه ها و خوندن شعراي عمو پورنگ. فك كن!
يكيش اين بود:
مامان بابا دوست دارم سرمو رو پاهات مي ذارم روي دستاي مهربونت من گل بوسه ميكارم
| لینک | شنبه ٢٠ آبان ،۱۳۸٥ - شهر آینده |
شادمانيهاي كوچك
1- هرمان هسه را چند سال پيش به ياري دوستي-كه هر كجا هست خدايا به سلامت دارش- و به مدد كتاب سيذارتا شناختم.
نويسنده و نوشتار آن قدر جالب بود كه اگر فرصتي پيش آيد در موردش حرف بزني اما اين فرصت حداقل تا امروز هيچگاه پيش نيامده.
2- در سال 1877 نيچه در كار آفرينش آثار بزرگ خود بود، تولستوي و داستايوفسكي هنوز در قيد حالت بودند و دنياي بزرگ و فراخ ادبيات داستاني روسيه را به اوج خود مي رساندند و همزمان با كوششهاي ويلهم قيصر آلمان براي تبديل آلمان به ابرقدرت جهاني در چنين سالهايي هرمان هسه در ناحيه شوارتزوالد(جنگل سياه) از توابع جنوب آلمان ديده به جهان گشود و همه آنها بر حيات معنوي هسه تاثير گذاشت.
حضور در طبيعت( از دهكده زيباي زادگاهش تا دهكده مونتانيولا در نزديكي درياچه لوگانو كه در آنجا چشم از جهان فرو بست) شيفتگي نسبت به رمانتيكهاي آلماني همچو گوته و دلسپردگي به عرفان شرقي و... از جمله آبشخورهاي هستند كه آثار هرمان هسه از انها مايه گرفته اند.آميزه هاي رمانتيسم و عرفان و فلسفه و روانشناسي سرانجام سبب شد اين نويسنده، منتقد، شاعر و نقاش جايزه نوبل ادبي را در سال 1946 را از آن خود سازد.
گرگ بيابان،دميان، سيذارتا و نرگس و زرين دهن از آثار هسه است.
انديشمندان و هنرمنداني چون والتر بنيامين، تي اس اليوت، توماس مان، اندره ژيد، ريكله، هنري ميلر ، اشتفان تسوايگ، رومن رولان و... بيدريغترين ستايشهاي خود را نثار او كرده اند.
3- اما چيزي كه مرا بر آن داشت كه حالا در هشتمين روز از هشتمين ماه از هرمان هسه بنوسم هيچكدام از اينها نيست بلكه خواندن نوشته اي از او در ستايش شادماني هاي كوچك است.
4- هسه مي گويد:من دريافته ام كه دوست داشته شدن هيچ اما دوست داشتن همه چيز است و بيش از اين بر اين باورم كه آنچه هستي ما را پر معني و شادمانه مي سازد، چيزي جز احساسات و عاطفه ما نيست...پس آن كس نيك بخت است كه بتواند عشق بورزد.
هسه مي مي نويسد: اين روزها بسياري از مردم در كرختي و به دور از شادماني و عشق زندگي مي كنند.جانهاي لطيف، شيوه زندگاني بي هنرانه ما را جان فرسا و رنج آور مي يابند و خود را از زمانه كنار مي كشند.
نه كه مخالف باشد كه ما ايمان را گم كرده ايم اما باور او اين است كه آنچه از دست داده ايم شادماني است: تمناي گونه اي زندگي تعالي يافته، زندگي را امري شادمانه و سرور پنداشتن.
لذت بردن ما همچون اجراي وظايف شغلي مان، با عصبيت همراه بوده و به همان اندازه ما را فرسوده كرده است.
شعار اين است: " هر چه بيشتر، هر چه سريعتر". و آنچه در پي اين شعار مي آيد همواره لذت بيشتر و شادماني كمتر است.
اگر اغراق نباشد شايد خود شما هم در گذر خيابانها، تفريحگاهها و حتي گاه در جشنهاي بزرگ چهره تب آلود و از شكل افتاده آدمها در عين اينكه تظاهر به كيفي عجيب مي كنند ديده باشيد. نمي خواستم بگويم كه گاه شايد اين را تصوير را مقابل آينه هم ديده باشيم!
هسه گوشزد مي كند: لذت متعادل، لذت مضاعف است.و شادمانيهاي كوچك را از ديده دور نداريد.
آنكه عادت كرده است تابلوها را به صورت مجموعه تماشا كند، شايد بد نباشد يكبار هم كه شده بكوشد، البته اگر بتواند، ساعتي يا حتي بيش از آن فقط پيشاروي يك شاهكار نقاشي تامل كند و آن روز را به ديدن همان يك نقاشي بسنده كند.
توانايي لذت بردن از شادماني هاي كوچك فطرتا به عادت پاسداشت حد اعتدال بستگي دارد.زيرا اين توانايي كه در واقع در هر فردي مادرزادي است، چيزهايي را ناگزير مي سازد كه در زندگي مدرن روزمره بارها و بارها مورد سهل انگاري قرارگرفته و از دست رفته است.
"يعني ميزان معيني از شادابي، عشق و حال و هواي شاعرانه"
شادماني هاي كوچك چنان نامحسوسند و چنان فراوان در زندگي روزمره پراكنده شده اند كه حواس آشفته بسياري از انسانهاي پر مشغله به دشواري از آنها تاثير مي گيرد.
نوع شادماني هايي كه به چشم نمي آيند، ستوده نمي شوند و بهاي مادي ندارند!
5- هرمان هسه همه ما را چنين خطاب مي كند كه:دوستان عزيز!
سرهايتان را بالا بگيريد.يك بار هم كه شده بيازماييد: همه جا درختي يا دسته كم پهنه اي از آسمان را مي توان ديد.آسمان كه نبايد هميشه آبي باشد، هميشه نور خورشيد را مي توان به گونه اي لمس كرد. خود را عادت دهيد هر روز صبح دمي به آسمان بنگريد، در اين حال ناگهان هواي پيرامون خود و نسيم فرحبخش بامدادي را كه در فاصله ميان خواب و آغاز كار به شما ارزاني شده است احساس خواهيد كرد.در خواهيد يافت كه هر روزي و هر تكه اي از شيرواني ، جلوه و درخشش ويژه خود را دارد.اندكي تامل كنيد و براي باقي روز ذخيره اي از احساس و ذره اي همزيستي با طبيعت را با خود همراه سازيد.اندك اندك، ديدگان بي هيچ كوششي خود به خود براي انتقال فريبندگي هاي گوناگون كوچك، براي تماشاي طبيعت و خيابان ها و درك طنز پايان ناپذير اين زندگاني كوتاه، تربيت خواهد شد. از اين مرحله تا دستيابي به ديدي هنرمندانه، نيمه كوتاهتر راهي باقي است. جان مطلب، آغاز كردن و گشودن چشمهاست.
6- آنگاه پهنه اي از آسمان، ديوار باغي با شاخه هاي سبز فروآويخته از آن، اسبي چابك، سگي زيبا، گروهي از كودكان، چهره اي زيبا هيچ يك را نخواهيم خواست از كف بدهيم.آنكه آغازيده است، مي تواند در ميانه راه يك خيابان، بي آنكه دقيقه اي از وقت خود را از دست دهد، بسي چيزهاي باارزش را ببيند.
اين تماشا نه تنها هيچ گونه دشواري در پي ندارد كه نيروبخش و شادي آو نيز هست و آن نيز نه تنها براي چشم، بلكه براي بيش از آن.
هر چيزي جنبه اي شايان توجه دارد، حتي چيزهايي فاقد جذابيت يا زشت، فقط بايد بخواهيم و به دنبال ديدن است كه، عشق و حال و هواي عاشقانه و شاعرانه به دست مي آيد.
آنكه براي نخستين بار گلي را مي چيند تا در هنگام كاركردن آن را كنار خود داشته باشد، در آفريدن شادماني در زندگي گامي مثبت برداشته است.
كسي كه بازي نور بر پهنه اي يكرنگ و يكدست ديوار خانه اي را تماشا كرده باشد، ميداند چشم انسان تا چه اندازه قانع و قادر به لذت بردن است.
7- آخر كلام اينكه اميدوارم همواره سراسر بافته هاي وجودمان سرشار زنجيره هايي نوراني از شادماني هاي كوچك باشد.
و جان مطلب، آغاز كردن و گشودن چشمهاست.
| لینک | دوشنبه ۸ آبان ،۱۳۸٥ - شهر آینده |
به احترام مهر...
به احترام مهر...
" دلتنگي هاي آدمي را باد ترانه اي مي خواند
روياهايش را آسمان پر ستاره ناديده مي گيرد
و هر دانه برفي به اشكي نريخته مي ماند
سكوت سرشار از سخنان ناگفته است
از حركات ناكرده اعتراف به عشق هاي نهان و شگفتي هاي بر زبان نيامده
در اين سكوت حقيقت ما نهفته است
حقيقت تو
و من.. "
اما!
اما بعضي از خوره ها-ببخشيد علاقه ها-در وجود آدمي را هزار جور دارو و درمان و گذشت روزگار و رها كردن گذشته ها و بودن در جايي كه هيچ اثري از گذشته هايت نيست هم رهايت نمي كند. شده رهايت هم كنند،هميشگي نيست؛ درست عين زخمهاي يادگاري كه هر ازگاهي سر باز مي كنند و... روحت را چند روزي سرگردان مي كنند تا اسيري آن شوي...
هر چند به گمانم خيلي از اين سرگرداني ها همراه شدن با كودك درون است كه گاه به غفلت-براي طولاني مدت-رهايش مي كني و تنها گريه هاي بي امانش تو را به خود مي آورد كه كسي در همين نزديكي در وجودت،در تو! اشكش از تنهايي درآمده و كمي همراهش شو!
و اما نوشتن يادگار روح من در روزگار هميشه حيراني است...(و چقدر دوست دارم اينبار ديگر كودك درونم دست مرا رها نكند!)
از همه نوع اش...
و از نوع وبلاگيش
يادگار دوستاني است كه حالا جز خودم هيچ كدام در كنارم نيستند.
قبول داريد زخمهاي يادگاري هميشه عزيزند-نه فقط به خاطر كيفي كه آن زخم و درد دارد و هر بار كه يادت مي
آيد حس مي كني چقدر اين زخم ها حتي زخم روزگار پخته ات كرده- كه گاه فقط به خاطر عزيزي كه آن را برايت به يادگار گذاشته؟
همين زخم يادگاري نيز گاه گاهي سر باز مي كند و مرا مجبور به نوشتن مي كند و گاه نيز حسرت و چرايي ادامه ندادن راهي كه ناتمام گذاشتی!و حتي ديدن وبلاگ هاي همسايه!!!
حالا تو هي بال بال بزن كه اينبار چطور شروع كني، يادت به اين جمله مي افتد كه:
رفتن اگر هزار و يك دليل بخواهد، ماندن و ادامه دادن كه دليل نمي خواهد، دليلش...
به هر حال
خيلي از قيد و بند ها هم هميشه براي آخر ماجرا بوده و ترس هميشگي از پايان...
تازه به گمانم اين رسم روزگار است چيزهايي كه حقيقتا مال مال خودت باشد اگر هم چند صباحي رهايشان كني باز ول كنت نيستند و برمي گردند و آن وقت تازه عميقا حس مي كني گمشده سال و ماهت را يافته اي...
براي من كه هميشه طبيعت الهام بخش بوده و هست چه چيزي براي آغاز دوباره چون مهر و چه واهمه از اين بيش كه مهر رو پايان است در روزهايي كه نه بوي مهر مي شنويم و نه صبح!
به احترام مهر به سبب آغاز فصل باشكوه پاييز كه برگها به خضوع خداي پاييز آرام آرام سر تعظيم بر خاك مي گذارند...
آغاز سخن براي پايان با كلامي از شاملو و پايان سخن براي آغاز با غزل مستي۱:
چله چله مستم، از شما چه پنهان
در خودم نشستم، از شما چه پنهان
گفتگوي بي مي، مايه اي ندارد
توبه را شكستم، از شما چه پنهان
هر چه بي بهانه است، هر چه جز ترانه است
مانده روي دستم، از شما چه پنهان
جز ترانه هايم، عاشقانه هايم
دل به كس نبستم، از شما چه پنهان
ترس محتسب نيست، در دلم، كه ديشب
با خودش نشستم، از شما چه پنهان
اين رديف نابم، حسن انتخابم
كار داده دستم، از شما چه پنهان
تا همين لحظه شروع ديگر بدرود...
۱پرويز بيگي
| لینک | یکشنبه ۳٠ مهر ،۱۳۸٥ - شهر آینده |
بهار بی گناه
بهار بي گناه
زندگي كوتاه است، درست شبيه آهي كه از سر ناچاري مي كشي يا خميازه اي كه از سر كسالت. مي تواني امتحان كني موست را تا پايين حركت دهي ببيني عمر اين روزها، ماهها و سالها چقدر كوتاهند.
نيش زمستان، نوش بهار...
از آن چند جوجه آخر پاييز همين دو سه تا مانده اند آنفولانزا جان همه شان را گرفت.
...
زمستان...
فصلي چون بهار، پاك و معصوم و بيگناه
كه همه در انتظارآمدنش بودند.
اردي بهشت...
در ميانه بهار و
آخر بهار...! با همان حال و هواي هميشگي براي روزهاي اردي بهشت به مدد استقرار كامل بهار در آسمان و زمين...
و تقدير سبز براي درخت به تدبير بهار و خداي بهار...
و تقصير خاكستري انسان كه:
مي نوش كه عمر جاوداني اينست خود حاصلت از دور جواني اين است
...
چه اردي بهشت خوبي...!
همين شعر ياسمي- همان زمزمه اردي بهشت، عاشقي به وقت اردي بهشت!- كه حالا به زحمت از آن چيزي به خاطرت مي آيد تازه به هر دري هم ميزني كه پيدايش كني، ديوار است.
:
اردي بهشت نزديك است...
به زادروز آن تولد سبز برايم پيراهني بفرست به رنگ دقايق بيقرار
در حوالي ساعت 5 عصر پيش از آنكه...
...
!؟
يادت مي آيد تو به من گفتي: واقعاً شعرت شنيدن داردو من گفتم:
نه آنقدر كه چشم تو ديدن دارد و هر دو بر اين قافيه خنديديم.
زندگي مي تواند ماندگار شود درست شبيه لبخندي كه هيچ وقت فراموشت نمي شود. يا ياد لحظه هاي دوست داشتني و معصوم زندگي. مي تواني امتحان كني دلت را مرور كني، ببيني چه لحظه هاي بزرگ و جاوداني در آن ماندگار است.
مي تواني زندگي را ماندگار كني...
يا حق.
از پابلو نردا:
به آرامی آغاز به مردن می کنی
اگر سفر نکنی،
اگر چيزی نخوانی،
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،
اگر از خودت قدردانی نکنی.
به آرامی آغاز به مردن مي کنی
زماني که خودباوری را در خودت بکشی،
وقتی نگذاری ديگران به تو کمک کنند
به آرامی آغاز به مردن مي کنی
اگر برده عادات خود شوی،
اگرهميشه از يک راه تکراری بروی...
اگر روزمرگی را تغيير ندهی
اگر رنگهای متفاوت به تن نکنی،
يا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی
تو به آرامی آغاز به مردن مي کنی
اگر از شور و حرارت،
از احساسات سرکش،
و از چيزهايی که چشمانت را به درخشش وا مي دارند
و ضربان قلبت را تندترمی کنند،
دوری کنی...
تو به آرامی آغاز به مردن ميکنی
اگر هنگامي که با شغلت، يا عشقت شاد نيستی، آنرا عوض نکنی
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نکنی
اگر ورای روياها نروی،
اگر به خودت اجازه ندهی
که حداقل يکبار در تمام زندگيت
ورای مصلحت انديشی بروی....
امروز زندگی را آغاز کن!
امروز کاری بکن!
نگذار که به آرامی بميری...
شادی را فراموش نکن!
| لینک | سهشنبه ٥ اردیبهشت ،۱۳۸٥ - شهر آینده |
زمستان...
برف...
برف مي بارد...
آفتاب هشتم دي ماه سرد است.
در كوچه اي باريك و بلند بچه ها با نشاط بازي مي كنند.
بابا مي خواهد اضافه كاري برود اداره;دكمه هاي كتش نيست.
گلنار سرما خورده.
:بخور ببين سوپ بي هويج هم كيف مي دهد!
كودكي دست مادرش را رها مي كند;برود; بدهد كلاهش را به آدم برفي; سرما نخورد.
دكمه هاي كت بابا، هويج سوپ گلنار فردا وسط كوچه افتاده بود.
-------------------
تعبير...
شيشه پنجره را بخار گرفته است.
صبح هنوز خوب نرسيده است.
تصميم دارم تا تعبير اين خواب لعنتي بيدار نشوم.
شعله هاي طلايي خورشيد اذيتم نمي كند.
بوي كفن و كافور آزارم مي دهد.
به پيش بيني وضع هوا شب گذشته برف سنگيني باريده، كوچه سياه پوشيده است.
تابوتم را وقتي بردند كه بچه ها تازه هنوز ترانه مي خواندند.
كسي اگر زنگ زد گوشي را خودت بردار.بگو نيستم، رفت.ديدار به قيامت!
| لینک | دوشنبه ٢٦ دی ،۱۳۸٤ - شهر آینده |
سرگذشت...
در آغاز فصلی گرم...
ميان هجمه ای از باور و ترديد...
از رفتن در جهتهايی بی دليل بی هوده...!
طعم تلخ اجبار را مزمزه کردن...
خداحافظ ۷۸۱۶۲۰۴۲
لباسی تنگ کفشی گشاد...
: ۲۴۳
: من
همه گفته بودند مرد می شوی!
به ولنگاری ات بگو کارت تمام است.
تو هم بند پوتينهايت را تا همان آخر بستی نکند از استواری ات چيزی بکاهد!
...!؟
:طبل بزرگ زير پای چپ.
:از راست نظام.
:نوک مگسک زير خال سياه.
:سرباز سوال نمی کند.
...نقطه سر سطر.
قنات قنوت قناعت.
خاک خشت خاطره.
مطالعات حفاظت کاتدی خط انتقال فولادی شهر...
طراحی و پياده سازی سيستم نگهداری و تعميرات تاسيسات آبفای شهرهای...
مطالعات مهندسی مجدد خطوط انتقال مشکل دار شهر...
مطالعات بازنگری و اصلاح شبکه توزيع آب شهر...
...
به انبوه کارتهای زندگی ات اين يکی را هم اضافه کن:
کارت واکسيناسيون اطفال
کارت شناسايی
کارت تلفن
کارت سيبا
کارت ملی
کارت ورود و خروج
کارت کتابخانه
کارت اينترنت
کارت سوخت
کارت پايان خدمت
... حالا شايد بتوانی هندوانه شب يلدايت را با همين کارت ببری.شايد!
در آستانه فصلی سرد...
| لینک | چهارشنبه ۳٠ آذر ،۱۳۸٤ - شهر آینده |
لطفاً لبخند بزنيد!
سلام
لطفاً آخر اين نوشته لبخند بزنيد!
...
چرا همه فكر مي كنند حال من بد است!؟
اين حال مرا بدتر مي كند...
آسمان من چيزي از آسمان شما كم ندارد.
خدا ستاره ها را بين مردم تقسيم كرد پس به احتمال زياد مي شود نشمرده سهمت را برداري...
زمين من مثل زمين شما گرد است يعني درست وقتي فكر مي كني آخر خطي چند قدم آنورتر تازه اول راهي...
و جاده هاي زندگي آنقدر عريض هستند (و راههاي رسيدن زياد) كه آنهايي كه مي خواهند زودتر به مقصد برسند از چراغ قرمز عبور نكنند...!
اينجا هوا طعم پاييز مي دهد، صبح قبل از خروس مي شود استكان تخيل را داغ سر كشيد حالا ديگر مردم نه فقط به احترام سبزي گذشته كه به باور رويش دوباره درخت هم برگهاي زرد را لگد نمي كنند.
نكند يك وقت براي شما قارقار يك كلاغ روي استواري درخت شگون نداشته باشد... ها!
اين يعني آواز اقتدار پرنده اي در شكوه پاييز!
پاييز يعني لذت داشتن جعبه مدادرنگي دوازده تايي، نه مداد سياه مشق مدرسه يا مداد قرمز گلي براي گذاشتن خط فاصله-
كلاغِ سياه- مدادِ سياه- در سوگواري هم مي توان شاد بود.
اين روزها دنبال راهكاري هستيم كه وقتي دل به دل راه دارد ديگر دچار گرفتگي و خوردگي حتي شكستگي نشود.(البته البته! اينجا اسمش را گذاشتيم برنامه ريزي نگهداري و تعميرات خطوط جمع آوري و انتقال آب)
من كه همان ناتمام هميشه ام! شما چه؟
ميوه هاي كال بايد روي تحمل شاخه ها بمانند تا رسيدن را تجربه كنند والا زودتر مي پوسند.
حرفهاي مرا زياد جدي نگيريد.
من فقط احساسم را براي آذر يا همين نوشته براي لبخند حوالي تنهايي در سكوتي شايسته يك شب پاييزي روي يك تكه كاغذ چرك نويس نوشتم.همين.
راستي چرا همه فكر مي كنند حال من بد است؟
اين حال مرا بدتر مي كند...
و حال شما... پرسيدم راستي؟
هي! وقت سلام و احوالپرسي هميشه با كمبود وقت مواجه هستيم.
براي همين شايد براي عابر كوچه ترجيح مي دهيم سري تكان بدهيم.
و خوبتر مي شود اگر ...
همان كه از اول گفتم: لبخند بزنيد.
| لینک | سهشنبه ٢٢ آذر ،۱۳۸٤ - شهر آینده |
نوشته های ناگهان
...
پاهايت از حس ناتوانی تير می کشند...
مرداد دردهايت را مرور می کنی...
در سوگ شهريور شعرهايت می نشينی...
در انتظار نسيم مهر مهربان...
شايدآب رفته زجوی با باران آبان بيايد...
...
سلام عزيز هنوز و هميشه من!
سلام آذر من...
سلام دوشيزه تمام ماههای عمر من...
سلام ۹ ماهه انتظار سالهای زندگی...
سلام ماه هراسهای طولانی...
در انتهای اين اضطراب سنگين کدامين درخت باز سبز خواهد شد.
شرم نگاهت روی تمام برگها را زرد کرد...
می شد کاش هرم نامت تمام فصل سرما را گرم می کرد يا تمام برفها را آب يا حتی ...
بگذريم...
تولد يلدای تو را من در شامگاه آخرين آذر جشن می گيرم...و!
راستی تا نرفته ای تکليف تولد آن شکوفه ناشی در صبحدم اولين آذر را چه کسی معلوم می کند...؟
| لینک | پنجشنبه ۳ آذر ،۱۳۸٤ - شهر آینده |
سد كريت
سدكريت
از دو هزار سال پيش تا اوايل قرن بيستم ميلادي، بلندترين سدهاي قوسي جهان (”ايزد خواست فارس“، كبار قم و كريت طبس) در ايران احداث شده بودند. در اين ميان سد كريت طبس به ارتفاع 60 متر براي مدت 550 سال، بلندترين سد جهان محسوب مي شد و يكي از بزرگ ترين شاهكارهاي صنعت مهندسي آب به شمار مي رود. اين سد در چهار مرحله احداث شده و ضخامت تاج آن تنها 1/2 متر است. سد كريت فاقد سرريز بوده و برآورد مي شود بيش از يك هزار روگذري سيلاب را تجربه كرده باشد. نكته قابل توجه اين است كه زلزله طبس نيز موجب بروز خسارات عمده اي به اين سد نشد.
رييس سابق كميته بين المللي سدهاي بزرگ، احداث سد كريت را شگفت آورترين دستاورد بشر در قرون وسطي ناميده است.بند قديم كريت در 42 كيلومتري شهر طبس و 28 كيلومتري روستاي كريت قرار دارد.
سد مخزني «كريت» در طبس، دوشنبه 6 تيرماه 84 به بهرهبرداري رسيد.
بهرهبرداري از سد مخزني «كريت» در شهرستان طبس استان يزد، با هدف تأمين آب 800 هكتار از اراضي كشاورزي و تنظيم 62/7 ميليون متر مكعب آب در سال، دوشنبه 6 تيرماه 84 آغاز ميشود.
سد مخزني «كريت» كه بر روي رودخانه كريت و در 56 كيلومتري جنوب شرقي طبس احداث شده، از نوع بتني قوسي وزني بوده و طول تاج آن 321 متر و ارتفاع از پي آن، 53 متر است.
اين سد، علاوه بر تنظيم 62/7 ميليون متر مكعب آب در سال، آب مورد نياز 800 هكتار از اراضي كشاورزي منطقه را تأمين ميكند.
هزينه احداث سد كريت و شبكه آبياري آن، 160 ميليارد ريال بوده و در مراسم افتتاح آن، وزير نيرو و مقامات و مسئولان استاني حضور خواهند داشت.
شايان ذكر است كارفرماي سد كريت، شركت آب منطقهاي يزد، پيمانكار آن شركت اويول و مشاور احداث آن، شركت آبپوي است.
افتتاح دو سد در منطقه فلات مركزي ايران در شهرستان طبس و افتتاح راه آهن در كمتر از يك سال نويدي اميد بخش در اجراي زيرساختهاي توسعه منطقه و هموار ساختن راه پيشرفت در طبس مي باشد.
اجراي خطوط انتقال سدهاي نهرين و كريت بي شك بخش عمده اي از نياز آبي شرب و صنعت را در طبس مرتفع خواهد ساخت.
بنابراين پيگيري طرحهاي انتقال و عمليات اجرايي نيروگاه ذغالسنگ بايد از اهم برنامه هاي مديران طبس باشد.
بي شك دستيابي به آنچه امروز مي بينيم مديون تلاش مرداني استوار با انديشه اي بلند است.
بركه بركت دستانشان در كوير جاري باد و همت بلندشان بر پهناي كوير پايدار باد.
"سبزي آينده بر مردمان كوير مبارك"
| لینک | پنجشنبه ٩ تیر ،۱۳۸٤ - شهر آینده |
جمعه ای که گذشت...
جمعه اي كه گذشت...
صبح رفتگرهاي شهرداري در حال جمع آوري آخرين برگه هاي تبليغاتي بودند.
بچه هاي شركت هنوز هم مردد بودند كه راي به كي بدهند يا اصلا راي بدن؟
پنج شنبه آخر وقت يكي به شوخي گفت: حالا انتخابات كي برگزار ميشه؟
عصر خيابانها پر بود از پلاكادر و عكسهاي تبليغاتي و لبخند هاي روي ديوار شايد سالها بايد مي گذشت تا دليلش را مي فهميدي... چيزي طولاني تر از لبخند ژكوند.
تو تاكسي كه نشسته بودم از عبور عكسها با خودم گفتم: كي فردا جانشين خاتمي ميشه؟
صبح جمعه راديو رو كه روشن كردم شعري از شاملو رو مي خوند...
من و تو يكي دهانيم
من و تو يكي شوريم
...
من با تو سخن مي گويم
دستت را به من بده...
حرفت را به من بگو
...
ميان خورشيد هاي هميشه زيبايي تو لنگري است...
جمعه به كرات اين اتفاق افتاد
گوينده گاه به هم ريخته و بي آنكه نامي از شاملو برده شود شعرها را مي خواند و ...
طوري كه شك برمي كردي كه نكند شاملو يكي دو دفتر شعرهايش را براي مشاركت عمومي و شركت در انتخابات دور نهم رياست جمهوري سروده است...
آنگاه ترانه اي از كورش يغمايي!!!:
ما همه ايرانيان ملت آزاده ايم...
هر بار گوينده از اينكه آمده اي تشكر مي كند.
و انتخاب تا لحظات آغازين شنبه ادامه دارد...
شنبه...
امروز يكشنبه است هاشمي يا احمدي نژاد!؟
معين پاسخ درستي در برابر اين سوال كه چرا در اردكان يزد "شهر خاتمي" 70 درصد به احمدي نژاد راي داده اند پاسخ واضحي ندارد؟
كروبي به نتيجه معترض است.
قاليباف و حاميانش حمايت خود را از احمدي نژاد اعلام كرده اند.
لاريجاني دو كانديداي دور دوم تبريك گفته.
از مهرعليزاده خبري نيست.
ياد شعارهاي تبليغاتي كانديداها و دغدغه هاي مردم مي افتم و شعر زنده ياد احمد شاملو...
غزلي در نتوانستن
از دستهاي گرم تو
كودكان توامان آغوش خويش
سخن ها مي توانم گفت
غم نان اگر بگذارد.
نغمه در نغمه درافكنده
اي مسيح مادر، اي خورشيد!
از مهرباني بي دريغ جانت
با چنگ تمامي ناپذير تو سرودها مي توانم كرد
غم نان اگر بگذارد.
***
رنگ ها در رنگ ها دويده،
اي مسيح مادر ، اي خورشيد!
از مهرباني بي دريغ جانت
با چنگ تمامي نا پذير تو سرودها مي توانم كرد
غم نان اگر بگذارد.
***
چشمه ساري در دل و
آبشاري در كف،
آفتابي در نگاه و
فرشته اي در پيراهن
از انساني كه توئي
قصه ها مي توانم كرد
غم نان اگر بگذارد.
| لینک | یکشنبه ٢٩ خرداد ،۱۳۸٤ - شهر آینده |
خرداد!
ابديت...
هاي! آي! چه صدايي دارد اين زندگي و چه سكوتي دارد اين مرگ.
با صداي زندگي لبريز مي شوم و با سكوت مرگ به آرامش مي رسم تا معناي ابديت را احساس كنم.
سؤال...
آسمان پر از خيال، روزهاي بيشمار...
روي شانه هاي باد
در عبور جويبار
در گذار دشتها
...
يا در اين سكوت محض
روي رد پاي خاك
پرسش پياده از سوار
تا عبور از اين عطش
چند جرعه تشنگي است...؟
تيك تاك، تاك تيك...
تيك تاك ساعت روي نبض ديوار
تاكتيك زيستن روي بغض زندگي
كه لحظه ها بيهوده نگذرند.
تابستان...
تابستان نيامده با اينهمه مي توان
ولي
گرماي زمين را از هرم متعفن دهان زندگي احساس كرد...!
بهار و پرنده...
مي شد كاش پرنده بود.
از بهار جايي به بهاري ديگر
كوچ كرد.
در سفر بود...
بي آنكه جايي مقصد آخرت شود
هميشه در بهار بود...
| لینک | دوشنبه ٢۳ خرداد ،۱۳۸٤ - شهر آینده |
باغچه ای در همين حوالی...
باغچه ای در همين حوالی....
يكي از روزهاي ارديبهشت...
يكي از روزهاي آخر ارديبهشت با ياد روزهاي سابق و سلامي به آدمهاي گذشته و يادگاري از خيالهاي دور در سالگشت ارديبهشتي ديگر...
اين هم انگار سهم هميشگي ما از لحظه هاي زندگي است...
وقتي كه احساسي خوب داري و روزهايت از آن خاكستري هميشه رنگ سپيد ببيشتري به خود دارند تو هم يكي قلمت را از كلروفيل پر مي كني كه از بهار بنويسد از سبزي از رويش و ديگري را پر از سپيد مي كني كه نوشته ات را لبربز روشني كند.
وقتي دلت گرفته و دلت پيش نمي رود همان قلم سياه را برمي داري و دستت را پيش مي كني كه سهمي از دلتنگي دلت را به كاغذ ببخشد.
مثل اين:
"...زمستان سال پيش آرزو مي كردم كاش خدا زمستان را از تقويم فصل ها خط بزند حالا زمستان نيست بهار هست ولي انگار نفس سبز بهار هم دل مرا سبز نمي كند..."
يا اين:
"...اين چندمين دست نوشته از پريشاني هاست چقدر گفتن از بهار نوشتن از زمستان تا بهانه اي براي خوشي و دردهاي تو باشند..."
...يا:...
ولي زندگي در روزهاي اردي بهشت لذت ديگري دارد-براي شما نمي دانم- شايد چون بهشت را در امتداد دارد تا دنبال بهشت روي زمين خدا باشي و بفهمي اگر نيافتي در آسمانها هم نخواهي يافت!
شايد چون از آمدن بهار ماهي گذشته و حاصل شكوفه و سبزي را مي بيني، يا شايد چون آخرين روزهاي عمرت در يكسال گذشته است ...
ارديبهشت اين سالها هميشه همين بوده وقتهايي كه در گريز و ناگريز يا ناچار و ناسزاوار رد پاي گذشته را بايد گم كني فراموش كني و در راهي قدم بگذاري كه هيچ نشاني اي از آن نداري!
امسال نيز همين مثل هر سال اتفاقها مي افتند حادثه ها تكرار مي شوند...
با اين تفاوت كه حالا روياهايت را در شهر آينده مي بيني و بس...
هفته آخر اردي بهشت هفته اي تا از مرزهاي زندگي فراتر روي...
اردي بهشت ماهي كه بايد گمشده هايت را كه در تقدير و آب و آينه و عادت و زمان گمشان كردي پيدايشان كني يا يادت باشد كه براي يافتن چيزهايي بيش از آنكه دست و پا بزني بايد خود را در دستان خدا رها كني اين گونه شايد حتي به آرامي همه چيز عايدت شود...
اردي بهشت ماهي براي ساختن باغچه اي در همين حوالي با دستان خودت تا روياي بهشت خدا را زودتر تحقق بخشي...
اردي بهشت ماهي در ميانه فصل بهار!
اردي بهشت ماه دوم از دوازده ماه سال!
تا اردي بهشتي ديگر صبور باش و آرام و سربزير و سخت...!
| لینک | چهارشنبه ٢۸ اردیبهشت ،۱۳۸٤ - شهر آینده |
عاشقانه ها...
عاشقانه ها...
دلواپسي ها...
اگر پرواز نبود چه كسي دلتنگي هاي زمين را به آسمان مي گفت...!؟
دلدادگي ها...
رفتن حكايت مانده ايست تو بيا و ماندن را حكايت آغاز كن...!
دلبردگي ها...
دختر آرزوهاي مردي كه رويايي جز او ندارد سياه بخت است يا سپيدبخت...!؟
دلتنگي ها (نوشته ي دوست خوبم علي)
وقتي دلت مي خواهد كسي بيايد اگر نيايد، چقدر دلت مي گيرد...!
روزي را مي خواهم كه نيايد اگر آن روز بيايد، چقدر دلم مي گيرد...!
چه فرشته وار آمدي اي مقدس، پاك!...
شايد اين طنين گامهاي تو موسيقي آمدن بهار من باشد...!
| لینک | سهشنبه ٢٠ اردیبهشت ،۱۳۸٤ - شهر آینده |
حرفهای ديگران...
عامه ي مردم روح خود را مي فروشند تا با عايدات آن عمري را با وجدان طي کنند .
لوگان پارسال اسميت
هرگز به دوستانت کاستي هايشان را در جمع نگو چون ممکن است عيوب خود را برطرف کنند اما مطمئناً هيچگاه تو را به خاطر اين تذکر نمي بخشند .
لوگان پارسال اسميت
پول همه چيز زندگي نيست اما مي تواند همه چيز را بخرد .
ادموند استاکول
جامعه ي آزاد جامعه اي است که افراد منزوي در آن امنيت کامل داشته باشند .
آدالي استيونسن
براي اکثر مردم مرگ در راه اصول آسان تر از زندگي کردن بر اساس آن است .
آدالي استيونسن
انتهاي راه ، مرگ است ؛ تکامل در انتهاست ؛ هيچ چيز کامل نيست ؛ يک معادله با سه مجهول.
جيمز استفنر
يک مرد بدون زن مثل ماهي بدون آب است اما يک زن بدون مرد مانند يک ماهي بدون دوچرخه است .
گلوريا استاين
بدون تو تحمل بهشت ممکن نيست و با تو دوزخ ديگر مکاني جهنمي نيست .
جان اسپارو ، سنگ نوشته اش بر قبرهمسرش
انقلاب ستمديدگان را آزاد نمي کند تنها استثمارگران را عوض مي کند .
برنارد شاو
واعظ مي گويد : چنان کن که من مي گويم ، نه چنان که من مي کنم .
جان سلدن
براي شاد بودن ، تنها به بدني سالم و حافظه اي ضعيف نياز داري .
آلبرت
آنان که گذشته را به خاطر نمي آورند مجبور به تکرار آن هستند .
جرج سانتايانا
احساس وظيفه در کار نيکو و در روابط آزاردهنده است . انسان ها تشنه محبت اند نه مراقبت .
برتراند راسل
ترس از عشق ، ترس از زندگي است و آنان که از عشق دوري مي کنند مردگاني بيش نيستند .
برتراند راسل
زندگي خوب ، زندگي شاد است ، البته منظور من اين نيست که اگر شما خوب باشيد حتما شاد خواهيد بود . منظور من اين است که اگرشما شاد باشيد خوب زندگي خواهيد کرد .
برتراند راسل
زن زشت وجود ندارد ، تنها زناني وجود دارند که حوصله نشستن جلوي آينه و آرايش را ندارند .
هلنا روبنيشتين
به مشکلاتتان بخنديد تا هميشه موضوعي براي خنديدن داشته باشيد.
گرول
يک کلمه محبت آميز مي تواند تمام فصل زمستان انسان را گرم کند.
مثل ژاپني
تلخ ترين غمي که امروز داريم خاطره شادماني ديروز است.
جبران خليل جبران
عظمت مردان بزرگ از طرز رفتارشان با مردان کوچک آشکار مي شود.
کارلايل
بازنده ترين افراد آن کسي است که هرگز دست به هيچ کاري نمي زند.
لاري کيمزي
از چيزي نهراسيم، يک کفش نو اذيت مي کند يک زندگي جديد هم همين طور...!
پائولوکوئيلو
کسي که تنهاست مي تواند همين امروز راهي شود، اما کسي که همسفري دارد بايد تا آماده شدن هم سفرش در انتظار بماند.
هنري ديويدسوريو
بيست سال بعد براي کارهايي که انجام نداده اي بيش از کارهايي که انجام داده اي افسوس مي خوري، پس مرزها را بشکن، کشتي ات را از کناره امن لنگرگاه به ميانه دريا هدايت کن و همسفر بادهاي تند شو. اکتشاف کن، روياهايت را تحقق بخش و در جستجوي چيزي نو باش.
مارک تواين
| لینک | یکشنبه ۱۸ اردیبهشت ،۱۳۸٤ - شهر آینده |
عشق و اعتراض
"هو المحبوب"
گفتم كه روزهاي اردي بهشت يعني روزهاي عشق و اعتراض،
عشق به همه داشته هايي كه دوستشان داري و مي داني روزي از دستشان خواهي داد پس ترجيح ميدهي عاشقشان باشي، اميد ها آرزوها لحظه ها و ثانيه هاي كه مي گذرند آدم هايي كه روزهايي با تواند و روزهايي ديگر نيستند درخت، هوا، شعر، موسيقي، سكوت و خدايي كه همه اينهاست.
و اعتراض به همه نداشته هايت يا به ثانيه هايي كه بهتر از اين بايد مي بود يا آدمها يا ... براي همين شدند آرزو، خيال، دست نيافتني وقتي از آنها به كسي چيزي مي گفتي مي شنيدي كه: بابا تو خيلي ايده آل گرايي! فهميدي همه اينها يعني ايده آل! همه چيزهايي كه دوست داري شدند ايده آل! از اينجا به بعد نا خواسته عشق و اعتراضت يكي شدند دوست داشتي و دوست داشتي بهتر از اين باشد و از اين به بعد پاي عقلت هم به ميان آمد...
از حالا تا آخر اردي بهشت همه لحظه هاي زندگي رنگ خاكستري!
اينجا هيچ چيز نه آنقدر سياه است و نه آنقدر سپيد...
شايد براي همين هيچ شعري زيبايي يك عاشقانه يا يك قطعه اعتراض را ندارد.
اما عاشقانه ها...
ساده و باصداقت...
مهم اين است كه عاشقانه ها دل آدم را لبريز كنند
و كسي چه مي داند شايد آنقدر بايد عشق بورزي تا باز اين جام تهي را خدا لبريز كند...
"يا حق"
شعرهاي يكي از دفترهاي بهروز ياسمي رو هيچ وقت فراموش نمي كنم همان شعر هايي كه خاكستري اند پر عشق يا پر اعتراض...
يا غزلهايي از مرحوم حسين منزوي (يادش گرامي) مثل غزل شماره ...غزلهاي عشق و اعتراض ... گفتن از حسين منزوي بماند براي بعد "شاعري كه زود رفت..."
اين هم شعري از بهروز ياسمي:
اي نگاهت نخي از مخمل و از ابريشم
چند وقت است كه هر شب به تو مي انديشم
به تو آري به تو يعني به همان منظر دور
به همان سبز صميمي به همان باغ بلور
به همان سايه همان وهم همان تصويري
كه سراغش ز غزلهاي خودم مي گيري
به همان زل زدن از فاصله ي دور به هم
يعني آن شيوه فهماندن منظور به هم
به تبسم، به تكلم، به دل آرايي تو
به خموشي، به تماشا، به شكيبايي تو
به نفس هاي تو در سايه سنگين سكوت
به سخن هاي تو با لهجه شيرين سكوت
شبحي چند شب است آفت جانم شده است
اول اسم كسي ورد زبانم شده است
در من انگار كسي در پي انكار من است
يك نفر مثل خودم عاشق ديدار من است
يك نفر ساده چنان ساده كه از سادگي اش
مي شود يك شبه پي برد به دلدادگي اش
يك نفر سبز چنان سبز كه از سرسبزيش
مي توان پل زد از احساس خدا تا دل خويش
شبحي چند شب است آفت جانم شده است
اول اسم كسي ورد زبانم شده است
آي بي رنگ تر از آينه يك لحظه بايست!
راستي اين شبح هر شبه تصوير تو نيست؟
اگر اين حادثه ي هر شبه تصوير تو نيست
پس چرا رنگ تو و آينه اينقدر يكيست؟
حتم دارم كه تويي آن شبح آينه پوش
عاشقي جرم قشنگي است به انكار مكوش!
آري آن سايه كه شب آفت جانم شده است
آن الفبا كه همه ورد زبانم شده است
اينك از پشت دل آينه پيدا شده است
و تماشاگه اين خيل تماشا شده است
آن الفباي دبستاني دلخواه توئي!
عشق من! آن شبح شاد شبانگاه تويي!
| لینک | یکشنبه ۱۱ اردیبهشت ،۱۳۸٤ - شهر آینده |
ارديبهشت...
ارديبهشت
سلام...
آخر فروردين يعني:
اول اردي بهشت
اردي بهشت يعني:
اتمام حجت بهار براي رويش
يعني آخرين مهلت تحويل موقت پروژه طرح سبز به زندگي!
نكنه بابت تاخير غيرمجاز مجبور شي تو چله تابستون جريمه ديركرد به زندگي بدي.
روزهاي اردي بهشت يعني روزهاي عشق و اعتراض روزهايي براي رسيدن به راستي به بهترين به بهشت!
آخر اردي بهشت يعني آخرين فرصت رسيدن پشت درهاي بهشت...
از اردي بهشت چند روزي گذشته و شنيدن شعری از بهروز ياسمي عزيز خالي از لطف نيست:
اردی بهشت
اردي بهشت نزديك است
سالگرد سبز آن ستاره سرخ
كه در خواب روياهاي من نطفه بست و
در شب با شكوه چشمان تو زاد
يادت مي آيد چقدر شبيه شكل هم بودند
شعرهاي من و چشم هاي تو
آنقدر كه طيران واژه ها
از لب بام لب هاي لال من
با بال بال پلك هاي نرم تو
پرواز پروانه ها را در باغ به ياد مي آورد؟
يادت مي آيد تو به من گفتي :
«واقعا شعرت شنيدن دارد»
ومن به تو گفتم:
« نه آنقدر كه چشم تو ديدن دارد »
و هر دو به اين قافيه خنديديم ؟
و اينك اردي بهشت نزديك است
به زاد روز آن ترانه سبز
برايم پيراهني بفرست
به رنگ دقايق بي قرار در حوالي ساعت پنج عصر
به سادگي سه شنبه اي از اردي بهشت سبز سال پيش
و به بوي كوچه اي گنگ و گيج از دود عود واز عطر نسيم
بعد از آني كه در خيال خويش
از ميان آن گذشته باشی
اردي بهشت نزديك است...
| لینک | دوشنبه ٥ اردیبهشت ،۱۳۸٤ - شهر آینده |